3

เคยคิดว่าการเข้าสู่สามย่านเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวมาก
ดูเหมือนเป็นช่วงชีวิตที่เต็มไปด้วยภาระ หน้าที่และความรับผิดชอบ
ทั้งด้านการงาน ครอบครัว การสร้างฐานะ
เพื่อนฝูงก็ไม่ค่อยมีเวลาได้พบปะ
แถมยังได้รับคำขู่จากสาวๆรุ่นพี่หลายคนว่า
ระบบการทำงานของร่างกายจะไม่ว่องไวดังเมื่อก่อน
ทำให้รู้สึกหลอนไปว่า
ชีวิตมันไม่น่าสนุกเหมือนช่วง 20 something

พอเอาเข้าจริง
หลังจากได้ใช้ชีวิตเลขสามไปหนึ่งปีแล้ว
ฉันพบว่า ฉันชอบช่วงชีวิตนี้มาก
มันเหมือนเป็นช่วงกึ่งกลางชีวิต
ที่ผ่านวัยว้าวุ่นเวิ่นเว้อเพ้อฝันมาได้ระยะหนึ่ง
แต่ยังไม่ถึงขั้นเก่งกล้าวิชาอาบน้ำร้อน
สนุกก็สนุก
สงบก็สงบ
ร้ายก็สามารถร้ายได้แบบมีมารยาท
ดีก็ดีแบบไม่ต้องเว่อร์จนตัวเองเดือดร้อน
สามารถเรียกแทนตัวเองว่าพี่ได้เต็มปากเต็มคำในกลุ่มเด็กหน้าใส
สามารถปรายตาใส่คนบางกลุ่มได้โดยไม่สนใจว่าเขาจะคิดยังไง
เป็นทั้งผู้ให้คำปรึกษาและรับฟังคำปรึกษา
ฉลาดที่จะเลือกมากขึ้น
ยอมรับตัวเองมากขึ้น

เคยได้ยินคำพูดที่ว่า
ตอนเด็กมีเวลา มีเเรง แต่ไม่มีเงิน
โตมามีเงิน มีแรง แตไม่มีเวลา
ยามชรามีเงิน มีเวลา แต่ไม่มีแรง
สำหรับฉันแล้ว
ช่วง 30 นี่แหละ มันเป็นช่วงที่มีทั้งเวลา มีเงิน และมีแรง
เป็นช่วงที่ใช้ชีวิตได้เต็มที่

ขอแสดงความยินดีกับทุกคนที่ข้ามมาสู่ช่วงอายุนี้
และยินดีต้อนรับน้องๆที่อีกไม่นานจะได้ย้ายมาอยู่ย่านเดียวกัน

เฮ้ย ไม่ต้องกลัว
มันเจ๋งกว่าที่คิด  เชื่อเหอะ