25.10.58
เจน
"เอเลี่ยนนี่มันคุยกับคนไม่รู้เรื่องนะ มันคุยได้แต่กับเอเลี่ยนด้วยกัน
วันนึง เอเลี่ยนตัวนึงก็ได้ไปเจอกับเอเลี่ยนที่คุยกันรู้เรื่อง
แต่อยู่ดีๆวันนึงก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องจากกัน
แต่พอกลับมาเจอกัน เอเลี่ยนตัวนึงก็ยังเป็นเอเลียนอยู่
แต่เอเลี่ยนอีกตัวนึง แม่งกลายเป็นมนุษย์ไปแล้วว่ะ "
..................
ดูเจนตอนนี้แล้วน้ำตาซึมเลย
คิดถึงตอนที่ย้ายโรงเรียนใหม่ๆ
ไม่มีเพื่อนสนิท
คิดถึงบ้าน
เพื่อนๆในห้องเริ่มจับกลุ่มเข้าเเก๊งกันได้
แต่ฉันไม่เจอใครที่คลิก
ทั้งๆที่เป็นคนปรับตัวเข้ากับคนอื่นง่าย
รู้สึกโดดเดี่ยวและแปลกแยกมาก
ตอนนั้นรู้สึกเหมือนฉันมาจากต่างดาว
มาอยู่ผิดที่ผิดทาง
พูดกับใครไม่รู้เรื่อง
ทุกคนดูสนุกสนานกับการใช้ชีวิตนักเรียนมาก
แต่ฉันไม่
มันเป็นช่วงชีวิตที่เศร้าช่วงนึง
กว่าจะผ่านมันมาได้และได้เจอเอเลี่ยนเหมือนกัน
ใช้เวลานานพอดูเลยล่ะ
17.10.58
HOBONICHI
ใกล้ปีใหม่แล้ว เลยมองหาไดอารี่เล่มใหม่ ( เล่มปัจจุบันยังเขียนได้ไม่หมดเลย )
หาข้อมูลไปเรื่อยเปื่อย จนได้เจอกับ hobonichi
hobonichi เป็น planner ของญี่ปุ่น ที่ขายดีมากๆ
ผลิตโดยบริษัท Hobo Nikkan Itoi Shimbun
ที่ขายข้าวเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งก่อตั้งโดย Itoi Shigesato copy writer ชาวญี่ปุ่น
เลยไปหามาจนได้
เป็น planner ของปีหน้า
ปกกับสมุดแยกขายกัน
ปกมีหลายแบบ หลายสีสัน หลายราคาให้เลือก
เนื้อในก็มีหลายแบบตามการใช้งานเช่นกัน
แต่ฉันซื้อแบบ hobonichi techno original มา
เป็น year plan ขนาด A5 พกพาสะดวก
ซื้อปก จะมีปก planner และปกใสใส่ข้างนอกกันเปื้อนให้ด้วย
ซื้อสมุด แถมปากกา ( เขียนลื่นมาก ) และที่ใส่ทิชชูซิลิโคนให้
นอกจากนี้ยังมี accessories อีกเยอะแยะไว้ใช้เพิ่มเติม
ทั้งสติกเกอร์ ปากกาสี ออพชั่นใส่ planner นู่นนี่นั่น
แต่ไม่ได้ซื้อมา
ข้างในสมุดจะมีให้เขียนหนึ่งวันต่อหนึ่งหน้า
สมุดออกแบบมาให้เปิดได้ 360 องศา
และผลิตด้วยกระดาษพิเศษเป็นกระดาษที่บางและเบามากๆ
ทำให้สมุดไม่หนาเทอะทะ
นอกจากนี้ แต่ละเล่มยังมีประทับตรา serial number เป็นของตัวเองด้วย
แต่ละเล่มก็จะมีเลขไม่ซ้ำกัน
อันนี้ประกอบร่างรวมกันแล้ว
ลองเข้าไปดูตัวอย่าง ที่นี่
ดูจบเเล้วอยากเขียนขึ้นมาทันใด
7.10.58
www.halonunu.com
รู้สึกว่าตอนนี้ strorylog กำลังมา
เลยมีคนบอกว่า blog อาจจะกลับมาบูมอีกครั้ง
หลังจากเงียบเหงาไปนาน
เพราะหันไปเล่น facebook แทนกันหมด
ดีใจเหมือนกันนะ
อยากอ่านในพื้นที่ที่มีไว้สำหรับเขียนจริงๆ
จะได้อ่านและติดตามคนเขียนที่ชอบได้ง่าย
พอดีกับที่ฉันอยากมีโดเมนเนมของตัวเอง
เลยไปทำมา
ตอนเเรกก็คิดว่าจะยุ่งยากมากเรื่องน่าปวดหัว
พอทำจริง กดหาข้อมูลตาม google นี่แหละ
คลิกนู่นนี่นั่นนิดหน่อยก็เป็นอันใช้ได้
ยินดีต้องรับเข้าสู่
www.halonunu.com
โลกในแต่ละวันของฉัน
อย่างเป็นทางการ
5.10.58
วันจันท์
ทำให้ฉันเฝ้าฝันถึงการไปเที่ยวจังหวัดนี้
แต่จนแล้วจนรอด
ผ่านมาแล้วยี่สิบปี
ครอบครัวเรายังไม่ได้ไปจันทบุรีด้วยกันเลยสักที
จันทบุรีกับฉัน เหมือนคล้ายมีอะไรผูกพันกันอยู่
แม่และน้าของฉันเรียนจบที่นั่น
เพื่อนฉันเรียนจบที่นั่น
มีเพื่อนทางจดหมายที่เขียนหากันหลายปีที่นั่น
ไปรับน้องตอนเรียนมหาวิทยาลัยที่นั่น
ไปเป็นลูกทัวร์ในทริปบุกเบิกของพี่ที่รู้จักที่นั่น
ไปทริปสุดท้ายกับอาจารย์ที่เคารพที่นั่น
ครั้งนี้ไปกับกลุ่มพี่ที่เที่ยวอยู่ด้วยกันบ่อยๆ
ผ่านร้อนฝนเย็นหนาวมากันหลายครั้ง
รู้ว่า ชอบดูอะไร ชอบเที่ยวแบบไหน
เลยไปแบบสบายๆ หายห่วง
แม้ฉันไปจันทบุรีหลายต่อหลายครั้งแล้ว
แต่ยังไปไม่ทั่วจังหวัด
ฉันว่าเมืองจันท์เป็นเมืองที่มีเสน่ห์
ไม่ได้มีสีสันฉูดฉาด ทว่าน่าดึงดูด
มีทั้งภูเขา น้ำตก ทะเล แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม
ฉันชอบตลาดริมน้ำมากเลย
เดินเพลิน
แม้วันที่ไปร้านรวงจะปิด ไม่ค่อยคึกคัก
ยังอดรักไม่ได้
ยิ่งถ้าได้ไปกับคนที่ชอบที่ชอบ
เดินแวะข้างทาง ชมบ้านเรือนเก่า
ชิมขนม จิบกาแฟกันไป
รับลมริมแม่น้ำยามแดดร่มลมตก
บอกได้คำเดียวว่า
1.10.58
02.10.15
เวลาที่ได้เจอะเจอกับเด็กรุ่นใหม่ที่มีพฤติกรรมไม่ต้องตาต้องใจ
มักพึมพำออกปากอยู่บ่อยๆว่า
เด็กสมัยนี้เป็นอย่างนั้น เด็กสมัยนี้เป็นอย่างนี้ ไม่เหมือนสมัยเราเลย
เด็กสมัยนี้เป็นอย่างนั้น เด็กสมัยนี้เป็นอย่างนี้ ไม่เหมือนสมัยเราเลย
วันหนึ่ง ระหว่างที่ในวงสนทนากำลังกล่าวถึงเหล่าวัยว้าวุ่น
มีรุ่นพี่คนหนึ่งพูดขึ้นมา
เด็กสมัยนี้ที่เราว่า
เติบโตมาจากการเลี้ยงดูของคนรุ่นเรานั่นเเหละ
เราเลี้ยงดู ปลูกฝังเด็กแบบไหน ทำตัวเป็นแบบอย่างอย่างไร
เด็กถึงมีความคิดและพฤติกรรมอย่างที่กล่าวถึงกันนี้
ภาพที่เห็นมันคือกระจกสะท้อนตัวเราเองด้วย
ได้ยินแล้วฉันสะอึกเลย
เพราะฉันเองไม่ค่อยได้มองดูตัวเองเท่าไหร่เอะอะก็โทษลมฟ้าฝนสังคมผู้คนภายนอกไว้ก่อน
แล้วพานให้นึกถึงน้องๆที่เคยได้รู้จัก
ว่าตอนอยู่กับน้อง เราทำตัวแบบไหน
ป้อนความคิดหรือการกระทำที่ไม่ดีให้น้องเห็นบ่อยหรือเปล่า
ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวฉันเองเป็นอีกหนึ่งแหล่งพลังงาน
ที่ปล่อยพฤติกรรมให้คนรอบข้างได้ซึมซับเช่นกัน
เดินทางมาไกลตั้งเท่านี้แล้ว
อยากเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ
ไม่เรื่อยเปื่อยไร้สาระเหมือนที่เป็นอยู่
อยากแก่ด้วยวุฒิภาวะ
ไม่ใช่แก่แค่อายุ
ขอแค่พอจะเป็นตัวอย่างอ้างอิงสำหรับสักคนได้ในเรื่องเล็กๆสักเรื่อง
และขอขอบคุณพี่ๆที่น่ารักทุกคน
ที่ทำให้ฉันพอเห็นแนวทางว่า
อยากเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่แบบไหน
สุขสันต์วันเกิดนะ
ตัว(ฉัน)เอง
:)
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)

