23.2.57

Her Big Day


























ไปงานแต่งงานมาก็หลายงาน แต่ไม่มีงานไหนเหมือนงานนี้
หนึ่งเป็นเพราะการที่ได้พูดคุยติดต่อกับเจ้าสาวอยู่บ่อยๆ
เลยพลอยได้รับรู้เรื่องราวความรักของคู่รักนี้มาตั้งแต่ต้น
แถมวันเกิดของฉัน ยังเป็นวันสำคัญวันหนึ่งของคนคู่นี้
ทำให้รู้สึกอินความสัมพันธ์มากเป็นพิเศษ

เพื่อนของฉันตั้งใจว่าจะจัดงานเล็กๆ ชวนแค่คนสนิท
จัดงานทั้งหลายทั้งปวงเองโดยไม่พึ่งผู้จัดเหมือนคนอื่น
เพื่อให้ได้งานดังใจจริงๆ 

ด้วยเหตุที่เจ้าบ่าวเป็นชาวต่างชาติ
พิธีเลยออกมาแบบผสมผสาน
กึ่งไทยกึ่งฝรั่ง

เช้าเป็นพิธีไทย 
มีแห่ขันหมาก รดน้ำสังข์
แต่ไม่ใช่พิธีรีตองอย่างเป็นทางการมากนัก
เป็นครั้งแรกที่ได้มาเป็นเพื่อนเจ้าสาว
ไม่มีความรู้เรื่องขั้นตอนพิธีการอะไร
ต้องได้ไปกั้นประตูในช่วงเช้าด้วย
ระหว่างที่คิดว่าจะแกล้งเจ้าบ่าวก่อนปล่อยเข้าประตูไปยังไงดีนะ
ฝ่ายเจ้าบ่าวก็เสนอเต้น Limbo Rock มาซะเองเลย
ปล่อยผ่านไปแบบตลกๆ

ส่วนตอนเย็นเป็นพิธีแบบฝรั่ง 
เป็น sit in dinner  
มีการกล่าวแสดงความยินดีจากเพื่อน พ่อแม่ ของฝ่ายเจ้าบ่าวและเจ้าสาว
ดราม่ากันจนน้ำตาซึมเลยทีเดียว
แล้วจิบแชมเปญเหมือนเมืองไทยไชโย
มีการเต้นรำด้วย  เจ้าบ่าวเต้นกับแม่  เจ้าสาวเต้นกับพ่อ
แล้วก็มาเต้นคู่กันภายหลัง 
เป็นพิธีแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน 
สนุกดี

งานนี้เป็นงานแต่งงานเล็กๆที่น่ารัก
เต็มไปด้วยความรัก  ความสุข และความอบอุ่น
ฉันชอบมาก
ดีใจที่ได้เห็นเพื่อนได้เริ่มต้นการใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุข
ถึงแม้ว่าต่อจากนี้ไป
เพื่อนต้องย้ายไปอยู่ต่างประเทศ
คงไม่ได้มาเจอะเจอกันอีกบ่อยๆ
แต่ก็มีคนคอยดูแลเพื่อนเป็นอย่างดีอยู่แล้ว
สบายใจละ  
:') 

19.2.57

ขัดกระเบื้อง


เวลาเหนื่อยๆ เครียดๆ ฉันชอบทำความสะอาดบ้าน
นอกจากจะได้ออกแรงเป็นการระบายแล้ว
จิตใจยังเบิกบานที่ได้อยู่ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่เป็นระเบียบเรียบร้อย

การขัดห้องน้ำเป็นอีกกิจกรรมที่ฉันโปรดปราน
ฉันชอบให้พื้นกระเบื้องห้องน้ำขาวใสปิ๊ง
แต่การจะได้มาซึ่งสิ่งนั้น
ไม่ใช่เรื่องง่าย
กว่ากระเบื้องแต่ละแผ่นจะสะอาดสะอ้านปราศจากคราบไคล
เล่นเอาเหงื่อตก แขนขึ้นกล้าม

แล้วก็นึกถึงห้องน้ำตามโรงแรมห้าดาว
ที่พื้นกระเบื้องแวววาวตลอดเวลา
นั่นคงเป็นเพราะมีแม่บ้านคอยหมั่นทำความสะอาดทุกเช้าเย็น


หากฉันขยัน
คอยหมั่นขัดมันทุกวัน ทุกวัน ทุกวันบ้าง
คงช่วยป้องกันไม่ให้คราบสกปรกสะสมลุกลามมากมาย
จนยากจะกำจัด

มันคงเหมือนจิตใจนั่นแหละ
ถ้าในแต่ละวันฉันปล่อยให้ตะกอนก่อตัวขึ้น
ไม่รีบขัดมันออกไป
กว่าจะมองเห็นก็สาย
หัวใจกระดำกระด่างไปแล้ว

4.2.57

Way back into work


ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ทางการเมือง 
ทำให้ต้องหยุดงานไปหนึ่งสัปดาห์เพราะสำนักงานถูกปิด

วันที่เกิดเหตุการณ์ รู้สึกตื่นเต้นดีใจที่ได้กลับบ้านไวกว่าปกติ
ต้องคอยฟังข่าวจากที่ทำงานว่ามีความเคลื่อนไหวอย่างไรบ้าง
เพราะอาจไปทำงานไม่ได้อีกหลายวัน

แล้วก็เป็นดังที่คาดไว้กัน 
พนักงานอย่างฉันได้นั่งทำงานที่บ้าน

นับตั้งแต่เรียนจบมา
ฉันเริ่มทำงานทันทีโดยไม่มีเวลาหยุดพัก
ช่วงที่งานหนักก็อยากจะหยุดลายาวๆบ้าง
บางคราวนึกอิจฉาคนที่มีธุรกิจส่วนตัวหรือทำงานฟรีแลนซ์
ที่ได้ทำงานที่บ้าน
ตื่นตอนไหนก็ได้ จะทำงานตอนไหนก็ได้
ไม่ต้องเข้างานตามเวลาเป๊ะ 
ไม่ต้องเบียดเสียดฝ่าฟันกับการจราจรและผู้คน
แถมยังเลือกไปเที่ยวในเวลาที่คนส่วนมากทำงานได้ด้วย

ฉันเลยได้ลองใช้ชีวิตแบบนั้น

วันแรกๆก็สนุกสนานดี 
ตื่นไปออกกำลังตอนเช้า 
ไปทำธุรกรรมนู่นนี่ต่างๆแบบที่คนไม่เยอะ
มีเวลาอยู่กับบ้าน ทำความสะอาด 
ทำอาหาร จัดระเบียบข้าวของ
อ่านหนังสือ
ใช้ชีวิตแบบวันหยุดในวันธรรมดา

แต่พอเวลาผ่านไปสองสามวันหลังจากนั้น
มันเริ่มไม่ค่อยสนุก
ฉันเริ่มคิดถึงชีวิตแบบติดระเบียบขัง
เริ่มคิดถึงการเข้างานเก้าโมงเช้าเลิกห้าโมงเย็น
คิดถึงกิจกรรมของสาวออฟฟิศ
คิดถึงการเดินไปกินข้าว ช็อปปิ้งขนม เฮฮากับเพื่อนๆ
ทั้งที่การได้ทำงานที่บ้านเป็นสิ่งที่ฉันใฝ่ฝัน

หลายคนคงรักและต้องการที่จะได้ทำงานอิสระ
ได้ใช้ชีวิตที่จัดสรรเวลาเอง
ยิ่งในช่วงนี้ กระแสการเป็นนายตัวเองกำลังเป็นที่นิยมของผู้คนจำนวนมาก

แต่ฉันคิดว่าตอนนี้ตัวเองยังไม่เหมาะกับการทำงานแบบนั้น
คงเป็นเพราะฉันยังควบคุมดูแลตัวเองให้ทำงานภายนอกสายตาเจ้านายไม่เก่ง
อยู่แต่กับตัวเองไม่ค่อยจะได้การได้งาน

ความจริงแล้วชีวิตสาวออฟฟิศก็ไม่ได้แย่นักสำหรับฉัน
มันอาจจะต้องอยู่ในกรอบกติกาบางอย่างบ้าง
แต่ก็มีอะไรดีและสนุกๆเหมือนกัน
มันไม่ได้น่าเบื่อ เหลือทน โหดร้ายขนาดนั้น

ถึงแม้จันทร์ภึงศุกร์ฉันต้องอุทิศเวลาให้กับงาน , คำสั่งเจ้านาย และปัญหามากมายน่าเวียนหัว
แต่วันหยุดหรือหลังเลิกงาน
ฉันก็ได้ทำอะไรอย่างที่อยากทำนะ
ฉันได้ไปเที่ยว ดูหนัง  
เดินร้านหนังสือ กินอาหารอร่อย

ทำงานอดิเรกที่ฉันรัก

เราไม่จำเป็นต้องลาออกจากงานประจำไปตามความฝันกันหมดก็ได้
แต่ละคนต่างมีเงื่อนไขในชีวิตที่ไม่เหมือนกัน
และโลกเราต้องหมุนไปด้วยความแตกต่างหลากหลายทางอาชีพ


ตอนนี้ฉันไปทำงานตามปกติได้แล้ว
ต้องชำระสะสางงานที่ค้างไว้เป็นกระบุงโกย


โอย
ชักอยากหยุดยาวอีกแล้วสิ ;P