ลงระยะ 10K ครั้งแรก
ใจกล้าๆกลัวๆเหมือนกัน
เกรงว่าจะวิ่งไม่ไหว
แม้ว่าจะเคยซ้อมใหญ่มาครั้งหนึ่งแล้ว
กลับบ้านไปเมื่อสัปดาห์ก่อน
บอกพ่อว่าจะไปวิ่งสิบกิโล
พ่อบอกว่า เมื่อตอนเด็ก จะให้ฉันเป็นนักกีฬาวิ่งฉันก็ไม่ยอมวิ่ง
แล้วมาวิ่งอะไรเอาเมื่อตอนโตนี้
ฉันบอกว่า ฉันเป็นคนวิ่งช้า
จะให้ไปวิ่งแข่ง แปดสิบเมตร ร้อยเมตร วิ่งเร็วๆ ใช้เวลาสั้นๆ
ฉันสู้เขาใครเขาไม่ได้หรอก
พ่อเห็นด้วยที่ฉันวิ่งระยะใกล้ไม่ค่อยไหว
แต่ถ้าเป็นวิ่งระยะไกล พ่อว่าฉันวิ่งได้
คงเหมือนอย่างที่พ่อบอก
หลายเรื่องในชีวิต
ถ้าจะให้ฉันแข่งอะไรกับใครในระยะเวลาสั้นๆ
ฉันยอมรับว่าแพ้ราบคาบ ไม่ถนัดเลย
แต่ถ้าแข่งอะไรที่เป็นระยะยาว ใช้เวลานาน
ฉันว่าฉันพอสู้ไหวนะ
ดีใจที่เป้าหมายวันนี้สำเร็จ
ก้าวข้ามผ่านขีดจำกัดของตัวเองมาอีกอย่างแล้ว
ระยะยาว คือระยะที่มั่นคง งานเขียนอันนี้ทำให้ผมคิดอย่างงี้
ตอบลบ