จากการที่เคยได้ดูหนังฮ่องกงยุคเก่ามาหลายเรื่อง
ทำให้ฉันติดภาพฮ่องกงไว้ว่า
จะเต็มไปด้วยตึกเก่า สีจาง ออกแนวจีนจ๋า
ผู้คนมากมายเดินวุ่นวายไปมา ชนกันสับสนขวักไขว่
พอได้ไปจริงเลยเซอร์ไพรส์
เพราะแม้คนฮ่องกงเคลื่อนไหวรวดเร็ว เดินฉุบฉับแต่ก็เป็นระเบียบกว่าที่คิด
คนพร้อมใจกันยืนชิดขวาบนบันไดเลื่อน
ระบบการเดินทางสาธารณะดี ทั่วถึง ตรงเวลา
แถมเวลาเดินข้ามถนนยังมีเสียงสัญญาณกำกับ
รถหยุดให้ข้ามอย่างปลอดภัยแบบหายห่วง
ประดับป้ายไฟแสงวิบวับระยับตา
มีวัดวาอารามเก่าแก่แทรกผสมผสาน
เป็นการรวมกันของฝั่งตะวันตกและตะวันออก
ตอนที่ฉันไปอากาศเย็นกำลังดี
มีฝนตก หมอกปกคลุม และมีแดดจ้า
จึงได้สัมผัสฮ่องกงแบบหลายฤดู
ส่วนผสมของหมอกที่นี่ มีควันบุหรี่เจืออยู่
ระหว่างข้างทางจะมีถังขยะพร้อมที่เขี่ยบุหรี่เป็นระยะ
ให้ชาวฮ่องกงทั้งชายหญิงมายืนอุ่นปอดกันเป็นเรื่องปกติ
คนฮ่องกงยุคใหม่ตัวค่อนข้างสูง แต่งตัวดี
ในวันทำงาน ผู้ชายมักใส่สูทจัดเต็ม
ผู้หญิงจะแต่งในโทนขรึมๆ สีดำ
รองเท้าผ้าใบก็เป็นอีกหนึ่งไอเท็มที่ฮิต
เดินตามถนนได้ดูแฟชั่นรองเท้ากีฬาอย่างเพลิดเพลิน
สำหรับอาหารฮ่องกงที่คนอื่นติดใจนักหนา
ทั้งบะหมี่เกี๋ยว ติ่มซำ โจ๊ก ร้านที่เขานิยมไปกินกัน
ตัวฉันเองรู้สึกเฉยๆ รู้สึกว่ารสชาติเค็มไปหน่อย และไม่ค่อยมีผัก
คิดถึงส้มตำ กะเพราไก่บ้านเราจับใจ
ไปเที่ยวตามเเลนด์มาร์ค
The Peak ไหว้พระที่ Nong Ping เดินเล่นย่านช็อปปิ้ง
ฮ่องกงมีห้างเยอะมาก เดินไม่หวาดไม่ไหว
ทำให้นึกสงสัยว่าฮ่องกงเอาพลังงานมาจากไหน
ทริปนี้สนุกดี
เดินเยอะ ซอกแซกไปเรื่อย
ได้ไปในที่ที่วางแผนเอาไว้ครบ
อยากไปอีก
