เชียงดาว ... Every cloud has a silver lining

ไม่ค่อยรู้ข้อมูลอะไรเลยเกี่ยวกับดอยหลวงเชียงดาว

ไม่เคยอ่านรีวิวของนักเดินทางที่เคยเหยียบย่างไปมาก่อน

ไม่เคยรู้ว่าพระอาทิตย์ขึ้นและตกที่นี่สวยแค่ไหน

เคยได้ยินแค่ว่าเป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายของพืชพันธุ์ ซึ่งแตกต่างไปจากที่อื่นๆ

มีพืชบางชนิดเท่านั้นที่สามารถเติบโตได้ที่นี่  (เช่น ดอกเทียนนกแก้ว )

และเมื่อยืนอยู่บนยอดดอยนี้ยามค่ำคืน

จะมองเห็นหมู่ดาวใกล้ตา อย่างที่เคยได้รับนามว่า เพียงดาว

แต่เพียงสองข้อนี้ ก็ดึงดูดใจมากพอที่ทำให้สำรวจตารางเวลา

และตัดสินใจกับตัวเองว่า

หนาวเเรกของปีนี้ 

เราจะไปหนาวที่ ดอยหลวงเชียงดาว

         

หยาดฝนพรำต้อนรับในวันเดินทางวันแรก

ทำให้การเดินทวีความยากมากขึ้น

ทว่าดีที่อากาศไม่ร้อนมาก

และเห็นได้ภาพยอดเขาเคล้าละอองฝนและหมอกที่สวยไปอีกแบบ

อีกใจก็กลัวว่าหากฟ้าไม่เปิดและฝนยังคงตกต่อเนื่องทุกวัน

เราคงอดชมพระอาทิตย์ขึ้นและตก ตลอดจนดาวนับพัน

เลยช่วยกันภาวนาขอให้ฟ้าเป็นใจ

       

โชคยังเข้าข้างอยู่บ้าง

เพราะวันรุ่งขึ้นฟ้ากระจ่างเหมือนไม่มีฝนมาก่อน

เลยได้ขึ้นไปดูทะเลหมอกพร้อมพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้าที่ดอยกิ่วลมเหนือ

และพระอาทิตย์ตกที่ยอดดอยหลวงเชียงดาว

ยอดดอยที่สูงเป็นอันดับสามรองจากดอยอินทนนท์และดอยผ้าห่มปก

แถมด้วยทางช้างเผือกพร้อมหมู่ดาวระยิบระยับนับพันยามค่ำ

ภาพงามตอนนั้น 

ทำให้ลืมความเหนื่อยและความยากลำบากทุกอย่าง

ไม่เสียใจเลยที่ตัดสินใจมาเที่ยวที่นี่

เชียร์เลยว่าถ้ายังมีแรงอยู่

ลองมาขึ้นดอยหลวงเชียงดาวสักครั้ง

เป็นประสบการณ์ดีๆที่ไม่มีวันลืมจริงๆ

ป.ล. ทริปนี้เป็นทริปที่ถ่ายรูปน้อยมาก

เพราะลื่นล้มบ่อย มือเปื้อนดินจนไม่คิดจะหยิบกล้อง

อีกทั้งต้องประคองตัวและประคองสติให้เดินตรง ไม่ไถลตกไปข้างทาง      
ไม่มีภาพเซลฟี่ใดๆทั้งสิ้น