ตั้งใจ

วันก่อน
ฉันกำลังกลับบ้าน ท่ามกลางแดดร้อนระอุ
ระหว่างที่เดินบนทางเท้า มีชายนั่งรถเข็นคนหนึ่ง เข็นรถผ่านมา
บนหน้าตักของเขามีตะกร้า บรรจุขนม ลูกอมต่างๆ

พอฉันจะเดินผ่าน
เขาก็เอ่ยชวนซื้อขนมด้วยน้ำเสียงเริงร่า
ทำให้ฉันต้องหยุดดู

แล้วฉันก็อุดหนุนขนมเขามาหนึ่่งห่อ

ไม่ใช่จากความเห็นใจที่เขาไม่สามารถเดินได้เหมือนคนอื่นๆ
แต่เป็นเพราะฉันชอบความตั้งใจในการทำงานของเขา
ท่าทางที่มีความสุขกับการขาย
เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น
และเอาใจใส่ลูกค้า


ฉันรู้สึกดีทุกครั้งที่เห็นคนเต็มที่กับการทำงาน
ถึงแม้งานนั้นจะไม่ได้ดูน่าสนุก หรือ ได้ผลตอบแทนอะไรมากมาย

แม่บ้านที่เก็บรายละเอียดความสะอาดทุกซอกทุกมุม
แม่ค้าที่บรรจงตักกับข้าว มัดปากถุงให้พองฟู
บุรุษไปรษณีย์ที่ขับมอเตอร์ไซค์มาส่งจดหมายยามฝนตก
บาริสต้าร้านรถเข็นข้างทางที่พยายามชงกาแฟให้อร่อยสุดฝีมือ
ซีเคียวริตี้การ์ดที่เป่านกหวีดและโบกรถจนสุดตัว


มันทำให้ฉันนึกย้อนดูตัวเอง

และทำให้ฉันมีไฟ