6.8.58

วัดเพลง


ถ้าพูดถึงตลาดริมน้ำ 
ฉันนึกถึงตลาดน้ำอัมพวาเป็นแห่งแรก
แต่มันกลับเป็นสถานที่ที่ฉันไม่อยากไปซ้ำ
เพราะนอกจากจะต้องเดินเบียดเสียดกับผู้คนล้นหลาม
ภาพวิถีชีวิตของชาวบ้านแบบเดิมที่ฉันอยากเห็น
ยังเปลี่ยนไปจนฉันไม่รู้สึกประทับใจอีกแล้ว
ตลาดริมน้ำหลายแห่งก็เช่นกัน 
นับวันจะยิ่งกลายเป็นตลาดเพื่อการค้า
บ้างก็ประดิษฐ์ความเก่าแก่ขึ้นมาเพื่อเลียนแบบความอาวุโสตามกาลเวลา

เมื่อได้ยินว่าจะได้ไปเยือนตลาดน้ำวัดเพลง จ.ราชบุรี
ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรมาก
คิดว่าจะเป็นตลาดน้ำทั่วไปเหมือนอย่างที่ชินตา
กลับกลายเป็นว่าไม่เหมือนที่ฉันคิดเลยสักนิด




















เรือนไม้ชายน้ำปลูกเรียงรายริมคลอง
มีร้านค้า ร้านทำผม ร้านขายยาสลับกับบ้านพัก
ไม่มีร้านค้ารกตามากมายอย่างที่ฉันคาดว่าจะเห็น
ไม่มีร้านขายของที่ระลึก ไม่มีเสื้อยืดสกรีนชื่อสถานที่
เพราะตลาดที่นี่วายไปกว่าห้าสิบปีแล้ว
หลังจากที่ผู้คนหันมาสัญจรทางบก
ทุกวันนี้ มีเพียงเรือขายกวยจั๊บของป้าทุมเหลืออยู่เพียงลำเดียวเท่านั้นในท้องน้ำ
ภาพตลาดน้ำที่รุ่งเรืองในช่วงหลายสิบปีก่อน จึงไม่หลงเหลือให้เห็น
นักท่องเที่ยวจำนวนไม่มากนักจะได้ผ่านมาทักทาย










































ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ที่นี่เป็นชาวชุมชนริมน้ำที่อยู่กันมาหลายต่อหลายรุ่นจริงๆ
ใครเดินผ่านไปผ่านมาก็แวะทักทายกันตลอด
นักท่องเที่ยวแปลกหน้าอย่างพวกเราเดินเข้าไปก็มาชวนคุย
บรรยากาศเงียบสงบ ลมพัดโชยเย็นกาย
เหมาะแก่การมาพักใจให้หายจากความเหนื่อยล้า



ได้ลองชิมขนมเทียนสลัดงา ขนมหายากของที่นี่ด้วย
เป็นแป้งคลุกงาคั่วใหม่ส่งกลิ่นหอม
อร่อยมีคุณค่า น่าติดใจ




ได้ไปโบสถ์วัดพระคริสต์พระหฤทัยด้วย
เห็นแล้วรู้สึกนึกถึงโบสถ์วัดแม่พระปฏิสนธินิรมลที่จันทบุรี
ตอนที่ไปถึงโบสถ์ปิดอยู่ สักครู่มีคนมาเปิดให้
โชคดีที่ได้มีโอกาสมาชมภาพกระจกสีสันสวยงามภายใน
ได้เข้าโบสถ์ทีไรทำให้รู้สึกเหมือนใกล้เทศกาลคริสต์มาสทุกที




















นอกจากนี้ยังได้ไปโรงงานเซรามิกเก่าแก่ เถ้าฮงไถ่
ที่กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของราชบุรีไปแล้ว
นั่งมองคุณลุงคุณป้าเขียนลายมังกรบนโอ่งกันอย่างเพลิดเพลิน
ลวดลายสีสันสดใสเปลี่ยนไปตามยุคสมัย
ไม่เหมือนโอ่งลายดินเผาที่ฉันเคยตักอาบอีกแล้ว



















ทริปวันนี้เป็นทริปสั้นๆเงียบๆ
แต่มีสิ่งที่น่าประทับใจและจะคงอยู่ในความทรงจำลึกๆ
รอสักวันที่จะกลับมาค้นเจอ
เหมือนตลาดน้ำวัดเพลงแห่งนี้



* ขอขอบคุณอาจารย์ธีรภาพ โลหิตกุล และอาจารย์สมปอง ดวงไสว
วิทยากรผู้เสียสละเวลามาแบ่งปันความรู้และประสบการณ์แก่พวกเรา
และเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นศิษย์รุ่นสุดท้ายของอาจารย์ธีรภาพ
ก่อนที่อาจารย์จะพักรักษาอาการจากโรคประจำตัว

1 ความคิดเห็น:

  1. ไม่ระบุชื่อ10 สิงหาคม 2558 เวลา 05:36

    พลอยได้เที่ยวไปด้วยทุกทริป
    หอมเทียนสลัดงา

    ตอบลบ