ทางของฉัน ฝันของเธอ

ผลงานของผู้กำกับเรื่อง once ซึ่งเป็นหนังดนตรีอันโด่งดังเมื่อหลายปีก่อน

โดยส่วนตัวเเล้ว ฉันไม่ได้สมัครเป็นแฟนคลับของคุณผู้กำกับ

เลยไม่ได้ตั้งใจจะไปดูหนังเรื่องนี้ตั้งแต่แรก

ทว่าได้ยินคนรอบตัวพูดถึงกันเยอะมาก เลยลองไปดูบ้าง

เนื้อเรื่องฟีลกู้ด แต่ไม่ได้ทรงพลัง

สิ่งที่โดดเด่นของหนังเรื่องนี้ คือเพลง 

ที่ทำเอาเพ้อ กลับมาเปิดหาเพลงประกอบวนไปวนมาอยู่หลายต่อหลายรอบ

น้ำตาไหลให้กับฉากที่เดฟแสดงคอนเสิร์ต 

ร้องเพลง lost star 

โดยมีเกรตต้ายืนอยู่ข้างเวที

พอดีเพิ่งอ่านหนังสือจบไปเรื่องนึง

เป็นเรื่องรักประมาณนี้ 

พระเอกกับนางเอกรักกัน แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ 

เพราะมีจุดหมายในชีวิตต่างกัน

เหมือนเกรตต้าและเดฟ

แม้ทั้งคู่จะผูกพัน ใช้ชีวิตในฐานะคนรักและหุ้นส่วนด้านดนตรีกันมานาน

เมื่อมาถึงจุดหนึ่ง ที่แนวคิดด้านดนตรีและชีวิตไม่ได้ไปในทิศทางเดียวกันอีกต่อไป

ทั้งสองก็ต้องแยกกันเพื่อเดินตามทางของตัวเอง

ความรัก ความฝัน 

มันไม่ได้จบลงอย่างสวยงามเสมอไป

เมื่อมันมีความจริงเข้ามาเกี่ยวข้อง

ฉันมีทางของฉัน

ในขณะที่เธอมีฝันของเธอ 

" But are we all lost stars, trying to light up the dark 

พวกเราเป็นดาวหลงทาง  ที่อยากส่องสว่างในความมืดมิด "

ใครก็อยากเป็นดาว 

ที่ส่องสว่างในความมืดมิด

เฝ้าพยายามตามหาความหมายของชีวิตตัวเอง