ตอนเดินเข้าบ้าน
เห็นนกพิราบตัวหนึ่งเกาะอยู่บนขอบหน้าต่าง
พอฉันเดินเข้าไปใกล้
มันก็ตกใจบินหนี
แต่แทนที่มันจะบินออกมาด้านนอกตัวบ้าน
มันกลับบินเข้าหาผนัง
บินแล้วก็ติด
ไปไหนไม่รอด
กางปีกพึบพับ บินวนไปมาอยู่อย่างนั้นเป็นนาน
ทำให้ฉันเห็นภาพของคำพูดที่ว่า
ดื้อหัวชนฝา
บางครั้งเราก็ไม่รู้หรอกว่า
ทางที่เราไปมันไม่ใช่
ยังดึงดันเดินหน้าทั้งที่ไปต่อไม่ได้
ทั้งที่แค่หันเปลี่ยนทิศนิดเดียว
เราก็ไปไหนต่อไหนได้ตามใจเเล้ว
เป็นความคิดที่น่ารักดีค่ะ :)
ตอบลบสมัยเด็ก พี่เคยพยายามช่วยผีเสื้อตัวหนึ่ง
ให้บินออกจากหน้าต่างห้องในหอพักชั้น 5
แต่เพราะพี่กลัวสัตว์ทุกชนิด ยิ่งช่วยกลับยิ่งทำให้มันบาดเจ็บ
หลังจากนั้นพี่ก็ไม่กล้าแตะผีเสื้ออีกเลย
ต่อมาก็นกกระจิบค่ะ
มันทำแบบเดียวกับนกพิราบของน้องเลย
พี่กลัวจนได้แต่ภาวนาซ้ำไปซ้ำมาว่า
ทางออกอยู่ตรงนั้น ทางออกอยู่ตรงนั้น
หยุดบินมั่ว ๆ ทำให้ตัวเองบาดเจ็บเสียที
;)
เขาว่าคนเรายิ่งแก่ก็ยิ่งดื้อค่ะ ไม่รู้จริงไหม
ตอบลบ